Lęk przed wodą stanowi problem ściśle
związany z nauką pływania. Stawia przed instruktorem wyzwanie i zmusza go do
posługiwania się specjalnie dobranymi metodami nauczania. Poprzez lęk nauka
pływania ulega zwolnieniu a dziecko przestaje czerpać radość z uczestnictwa na
zajęciach prowadzonych w wodzie. Instruktor zwalcza lęk przed wodą u ucznia
poprzez odpowiednie metody oraz proces adaptacji i odpowiednią motywację
dziecka. Duże znaczenie ma zaznajomienie ucznia z regulaminem pływalni,
obiektem oraz pokazanie jak sobie radzą w wodzie doświadczeni pływacy. Lęk jest stanem, któremu towarzyszą negatywne emocje, więc powinno się
przeciwstawiać im emocje pozytywne. Mogą go niwelować atrakcyjne przybory
pływackie w połączeniu z zabawową formą prowadzenia zajęć. Bliska obecność nauczyciela
podczas lekcji pływania wzbudza u dziecka poczucie bezpieczeństwa i pewność
siebie. Pomocne są również ćwiczenia na lądzie, imitujące ruchy pływackie oraz
odpowiednia głębokość i temperatura wody. Zapewnienie dziecku pozytywnych
bodźców związanych z miejscem nauczania, organizacji nauki pływania oraz
postawy instruktora stwarza warunki, które niwelują u wychowanka negatywne
stany psychiczne i fizyczne związane z lękiem przed wodą.
Powodem negatywnych stanów lękowych mogą być także doświadczenia nabyte poza
basenem. Wpływ może mieć sytuacja rodzinna, problemy w szkole, stresujące
sytuacje. Grupa, w której dziecko uczęszcza na zajęcia wywiera znaczący wpływ
na uczącego się pływać. Uczeń poprzez obserwację innych uczących się nabiera
odwagi i chce im dorównać lub być lepszy. Wzajemna integracja oraz
zainteresowania poprawiają atmosferę zajęć oraz nastrój, dzięki czemu nauka
jest efektywniejsza i stwarza warunki prowadzące do niwelowania stanów lękowych.